Ben Adıyaman’ı yazıyorum Hep sloganlarda bilboardlarda sevdiler bu şehri İsmi bazen 5/6 bölge oldu Şimdilerde ise cazibe merkezi Bölgedeki kentlere inat değil aynı kadere yol aldı bu şehir tek farkla onlar büyüdü durdu biz ise küçüldük Kentsel dönüşüm sloganlarda kaldı Hızlı tren bilboardlarda anı Çevre yolu Caddeye cadde sokağa talim etti Otopark hak getire Ergi çay projesi hatıralara dönüştü Karadağ Adıyaman’ı seyre durdu Sulama projeleri yazdan yaza konuşulur oldu Üniversite şehre değil şehir üniversiteye bakar oldu Otogar yolcuya hasret yolcu otogara Akedaş aldığı paranın tadını Adıyamanlı cezasını çeker durur İstanbul’da Ankara’da Antalya’da ak protokol ile Adıyaman tanıtım günleri ile zevk-i Sefa ama ne Adıyaman’a gelen turist var nede doluluk oranını yakalayan otellerimiz oldu Tarihi çarşı oldu tütüncü Pazarı oda yasaklı ürüne döndü Değişmedi kahvedeki işsiz sayısı Değişmedi sokaktaki kaldırım Değişmedi dükkan yapısı Değişmedi çarşı şekli Değişmedi ırgatlık gerçeği Değişmedi eğri büğrü köprüler gerçeği Bir meydanı bile yok şehrimin Hoş görü kenti kardeşlik kenti kadim tarihlerin buluşma adresi ama bunu da anlatmadık yaşayamadık Değişen ise umutlar oldu Umutsuzluğa devşirdik umutları Şaşalı binalar yaptılar çevre şehirler Minyatürleri ise bize kaldı razı geldik sevindik Ne organize Sanayisi gelişti nede tarımı Ne işsizliği biti Ne sulama projeleri biti Yeni çalışma alanları oluşturulmadı Tek değişen gelen baktı Giden baktı Sıraya girdik bakanın elini sıkarım umudu İle bazende uçaklarda çekilen resimler ile su şehri olduk Vede Yazları susuzuz geçiren kentin kaderi ile ne güzel su stuk biz.......